13 Kasım 2014 Perşembe

"ÖRTÜN!"

Arşla arz buluştu.
Tüm esma yansıdı.
Varlık titredi. 
Hira titredi.
Resûl evine koştu.
Arş kalpli kadın kapıdaydı. Şefkat dolu kalbe seslendi:
"Örtün beni!
Örtün beni!"

Vahyin ağırlığını örtü teskin ederdi. Bildi mübarek annemiz, örtünün mahkem gücünü. O bilinçle örttü kendisini ve eşini. Örtülere bürünmüş Resûl ve örtülere sarınmış annemiz anladı: Arş'ın dili olan vahyin ağırlığını ancak örtü taşıyabilirdi. Sır, örtü ile açıldı; örtü açılınca sır kapandı. Kalp ağacının Arş'ta dal budak vermesi için beden çekirdeğini örtü toprağında sarıp sarmalamak gerekirdi. 
Vahyin ilk yansıması örtüye bürünmek oldu. 
Resûl'ün ilk hitabı da kadına: "Örtün!" 
 (alıntı)

     Hiç bu açıdan bakmamıştım. Okuduğum bir kitaptan alıntı bir yazı. Beni çok etkiledi. Sizlerle paylaşmak istedim. Nedense uzun bir süredir yazamıyorum sanırım herşeyin olduğu gibi bunun da bir zamanı var.

     İnşallah Rabbim edepli, ilim sahibi, dilde müslüman değil de her haliyle yaşantısıyla davranışlarıyla örnek birer müslüman olmayı nasip etsin bizlere..

     Dilerim Rabbim'den evlerinizden huzur, mutluluk, bereket, sağlık, ibadet ve dua eksik olmasın. Rabbim her daim yar ve yardımcınız yardımcımız olsun inşallah. Sevgililer sevgilisi Gül kokuluya sonsuz salat ve selam olsun. Allahümme salli ala seyidina Muhammed (s.a.v.)

     Rabbim kimin ne sıkıntısı varsa hayırla sonuçlandırsın inşallah. Geceniz gündüzünüz hayr olsun, nur olsun..
     Sağlıcakla kalın...
     Dua ile kalın..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder