25 Haziran 2014 Çarşamba

Allah'ın izniyle Dua ile!..



     Hayırlı geceler...    

     Bugün biz insanoğlunun sürekli düştüğü bir hatadan bahsetmek istiyorum. Bu sıralar çok daha fazla dikkatimi çekiyor. "Ben dua ettim, hemen oldu" cümlesi. Tabiki oluyor (eğer nasibimizde varsa), fakat Rabbimiz dilediği için oluyor. Dilemese biz ne kadar edersek edelim olmayacaktır. "Duası kabul olan insanlar var ama!" diye kurcalansa da beynimiz,emin olmalıyız ki bu da Rabbim'den gelen bir nimettir. O kulunu çok sevdiği için duası makbul olan bir insandır ve yine Allah nasip ettiği için kabul olmuştur. Eğer ki dilemese açılır mıydı ellerimiz. Yalvarır mıydı dillerimiz. Hersey Allah'ın lütfundadır. Rabbim izin vermiştir, dua etmemize. Ama ne yazıkki bazen bunu bile göremeyecek kadar benlik duygusu sarıyor içimizi. "BEN dua ettim, BENİM sayemde oldu." diyebiliyoruz.

     Çok sevdiğim bir yazar olan Cemalnur Sargut hanımefendi bir sohbetinde şöyle diyordu:

     "Ben dua ettim. Oldu! diye bişey yoktur. Allah bize lütfeder, içimize bir istek verir. Biz o isteği hatırlarız, Allah'a dua ederiz. Ordaki duadan kasıt sadece Allah'a yaklaşmanın, kendimizin hiçbirşey ve beceriksiz olduğunu idrak etmenin zevkinden başka birşey değildir. Olması olan olur.Yapan ALLAH'tır. "
   
     Öyleyse "kun fe yekun"...

     Allah layıkıyla anlayıp idrak edenlerden olmayı nasip etsin inşallah...

     Rabbim'in izniyle Dua ile!..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder